Liefde in tijden van Corona 10: ‘Daar loopt een Corona- lijder!’

Laten wij de keuzes waar de verschillende landen voor staan samenvatten in het perspectief van de huidige post- panische  corona-periode:

intelligente lock down gevolgd door een intelligente omgang met het virus

totale lock down gevolgd door een kafkaiaanse app met geen bescherming tegen het virus

Op Nederland is de eerste zin van toepassing, of zou van toepassing kunnen worden wanneer er niet gekozen wordt voor een digitaal volgsysteem van het individu in welke vorm dan ook. Dictaturen kozen en kiezen per definitie de tweede optie en zwaar getroffen landen zullen zich ook eerder aangetrokken voelen tot de tweede keus, omdat er iets goed gemaakt moet worden en zo’n app lijkt heel wat, aangevuld met verplichte mondkapjes en handschoenen en de app kan ook voor andere doeleinden gebruikt worden.

Heeft Nederland het dan zo goed gedaan? Het lijkt te werken, de intelligente lock down, maar wij weten het niet zeker. Wij kennen namelijk niet de exacte cijfers, omdat er niet getest werd, wordt en zal worden. Het testen zal vooral gebeuren onder mensen in de vitale beroepen als er testen komen, terecht bij het schrijnend gebrek aan testen en zij die aan Corona buiten de IC stierven en sterven, kwamen en komen niet terug in de cijfers. ‘Terzake’, het Belgische Nieuwsuur bracht recent een scherp beeld van deze Hollandse vertekening op de buis. Zo scherp dat de deskundige zich vertwijfeld afvroeg of wij het over een wedstrijdje hadden: België- Nederland. België verloor weer eens.

Laten wij de schijn van intelligentie ophouden en doen wat onze grootmoeders deden na de Spaanse Griep en voor de uitvinding van de penicilline in 1928 (ook nog niet direct beschikbaar voor iedereen overigens, zoals het komende vaccin dat ook niet zal zijn, maar dat toch echt verwacht mag worden). Een periode van tien jaar dus voor hen; voor ons misschien twee hooguit drie jaar. Een periode waarin wij heel hard zorgen niet geïnfecteerd te raken door voortdurend te letten op hygiëne, handen wassen, niet neuspeuteren, niet friemelen een kriebelen aan je gezicht, vingers in je mond steken, niezen en hoesten in je elleboog en je neus snuiten op een verantwoorde manier. Niet uit elkaars bekers en flesjes drinken, van dezelfde borden eten of hetzelfde bestek gebruiken, direct afwassen en afdrogen en zeker geen hapjes delen.  En afstand houden: niet flikflooien of bij elkaar op schoot kruipen of wat dan ook. Op de bestrijding van de hoofdluis zou dit overigens ook wel eens positief effect kunnen hebben. Het vergt waarschijnlijk weer even een vorm van huismoederschap, waar wij afscheid van genomen hebben en terugkeer naar ouderwetse vormen van etiquette (het handen schudden was echt nooit zo gemeengoed als wij denken), maar het is voor ieders bestwil. Als de vaders meewerken dan scheelt dat al weer een heleboel, maar die blijven toch een onzekere factor gezien de waanzinnige stress die zij nu ervaren. Alles verandert: het uit eten gaan en eten afhalen is misschien niet meer zo gemeengoed, want je kunt nooit controleren hoe het er in zo’n keuken aan toe gaat. Dat wordt weer zelf koken. Het halen en brengen van kinderen naar sport en cursussen is ook niet meer vanzelfsprekend tenzij je een vrachtwagen huurt en ga zo maar door. Het lijkt wel een beetje terug naar de jaren vijftig.

Dit betekent dus dat er meer  tijd besteed gaat worden aan huiselijke taken en tijd kost geld. Het moet uit de lengte of uit de breedte komen. Financiële ellende is nooit een goede basis voor een gereguleerd huishouden en het rondpompen van geld aan winst-dervende pseudo ondernemers, die eigenlijk verkapt werkeloos waren, is niet voldoende, want dat zijn niet de part- time werkende moeders die dit moeten gaan organiseren. Die draaien hoogstens mee op afroepbasis.

Het is keihard werken de hygiëne-maatregelen in een huis door te voeren, te handhaven en naar buiten vast te blijven houden. Een voortdurend opletten en bijsturen, praten en overtuigen en wijzen op mogelijke gevaren. Dit betekent dat de huismoeder een vitaal beroep is geworden in de betekenis van de huidige vitale beroepen. Het lijkt mij niet meer dan normaal hiervoor een financiële compensatie te regelen. Een basisinkomen, al is dit woord besmet geraakt en wordt het verward met ‘gratis’ geld. Welke liberale cynicus heeft deze uitdrukking ooit bedacht.

Voor de duidelijkheid: de uitdrukking ‘huismoeder’ is ook van toepassing op de transgenders, homo’s en lesbiennes en huisvaders en zeker ook op mantelzorgers. 

Ik hoop dat wij niet belast worden met een app, waarin ik ongevraagd een melding krijg dat ik in de buurt van een Corona- lijder ben geweest. Je gaat toch uitzoeken wie dat dan is en zo iemand voortaan mijden. Misschien gaan mensen ook wel misselijke grappen uithalen door de app te manipuleren of te saboteren, zodat plotseling een hele straat Corona heeft of een hele school Covid-19. Het lijkt mij zo’n naar idee dat ik mijn telefoontje nooit meer meeneem. Het uitzetten van locatiedelen doe ik al, maar of dat voldoende is voor zo’n app. Het weten dat iemand in jouw omgeving met Corona rondloopt, vind ik helemaal niet interessant: het is vooral lastig voor degene zelf, als hij of zij onverhoopt ziek ter aarde zijgt en geholpen moet worden. Dat doet dus even niemand, daar heb je geen app voor nodig.

Het is toch logisch om in de lijn van het recente verleden de verantwoordelijkheid bij mensen zelf te leggen en bij ziekte thuis te blijven en in quarantaine te gaan. Die gedragsregel hoeft toch niet veranderd te worden om de economie weer op gang te krijgen? Iedereen heeft daar toch begrip voor. Eigenlijk vind ik het zo apart dat na deze intelligente lock down het invoeren van zo’n app zelfs maar voorgesteld wordt: wie is daar in Nederland mee begonnen?

Niet doen hoor. Gewoon goed je handen blijven wassen en uitzieken als het nodig is. Dat deden ze vroeger ook en de mensen een inkomen geven, waar zij gezien hun inzet en toegewijdheid recht op hebben en dat niet op basis van concurrentie verkregen wordt. Waar er één wint, verliest altijd een ander. En met een virus zijn we sneller allemaal eerder verliezers dan winnaars.