Liefde in tijden van Corona 15: ‘search year visa’ studenten

Eigenlijk wist ik helemaal niet dat er een dergelijke groep studenten bestond onder de grote universiteitspopulatie die de naam ‘search year visa’ studenten draagt. In goed Nederlands ‘zoekjaar visum’. Dit zijn hoogopgeleide jonge mensen die een jaar aan een buitenlandse universiteit studeren en ondertussen rondkijken of er bedrijven zijn die hen in dienst willen nemen. Het is een onderdeel van het internationale Mundus- programma. Het open Nederland is een land bij uitstek om naar toe te gaan en bedrijven zijn hier erg gastvrij om dergelijke studenten in dienst te nemen. Ooit, toen er nog nog geen Covid- 19 bestond. 

De situatie is veranderd: geen enkel bedrijf neemt mensen aan en de internationale studenten moeten vertrekken wanneer hun visum afloopt. Als ik het goed begrepen heb, ik heb de site geraadpleegd, zijn het masterstudenten, die voor 174 euro een dergelijk visum krijgen als ze aan de hoge eisen voldoen. Volgens een wervend argument is de Nederlandse economie gebaat na de crisis bij buitenlandse investeringen waar deze studenten aan mee kunnen helpen als zij eenmaal in dienst zijn.

Door de mogelijkheden die de digitale leeromgeving in snel tempo biedt, heb ik een groep jonge, enthousiaste en bijzonder serieuze studenten leren kennen, en via hen heb ik deze petitie ontvangen. Ik weet niet wie van hen met zo’n visum hier in Nederland zich oriënteert, maar ik heb wel de petitie ondertekend. Niet anoniem zoals velen, want dat vind ik zo flauw. Ze lijken mij behoorlijk getroffen door de situatie, maar ja wie niet? 

Het bestaan van dergelijke programma’s vind ik geweldig en de meerwaarde van internationale contacten staat wat mij betreft buiten kijf. Ik hoop echter wel dat alle deelnemende landen een dergelijke petitie organiseren en dat alle visa verlengd worden. Misschien moet daar ook een petitie voor gestart worden? Of zou het meer op de weg liggen van de organisatoren en verantwoordelijken van dit programma om hier naar te kijken?