‘Tous les matins du monde’ en opnieuw de S. Didier in Asfeld

Het merkwaardige kerkje in de vorm van een viola da gamba laat mij niet los. Tijdens het opruimen van de cd- kast kwam ik de cd tegen met de filmmuziek van ‘Tous les matins du monde’ uit 1991 gewijd aan het leven van de toentertijd befaamde gambist Jean de Sainte Colombe (ong. 1640 – ong. 1700). Behalve dat zijn levensdata niet duidelijk zijn, is ook zijn voornaam Jean onzeker. Monsieur de Sainte Colombe en zijn twee dochters Brigide en Francoise speelden samen de viola da gamba en hij gaf ook onderricht aan onder meer Marin Marais (1656-1728). Deze componeerde in 1701 zijn ‘Tombeau pour Monsieur de Sainte Colombe’ als eerbetoon en oogstte er aan het hof van de Zonnekoning veel succes mee.

De net uitgekomen film bezochten wij indertijd in Parijs toen wij op kennismakingsbezoek gingen bij het echtpaar waar ik drie maanden in een tuinhuisje zou verblijven tijdens een internationale stage. Ik vond het geweldig en de tintelingen van spanning en uitdaging gierden door mijn lijf. Alles was Frans in mij, boven en onder mij en Parijs zou mijn toekomst worden. Ik had namelijk helemaal geen zin om daarna weer terug naar Assen te moeten. De film was natuurlijk Frans en niet ondertiteld en een enkele nuance in het gesprokene ontging mij wel, maar het muzikale verhaal maakte veel goed. De muziek hebben wij altijd beluisterd als we heimwee hadden naar Parijs en de dagen een beetje zat waren.

Terug naar Monsieur de Sainte Colombe die in ieder geval een hele succesvolle leerling gehad heeft in de persoon van Marin. Hij gaf ook les in Parijs en zal daar waarschijnlijk ook gewoond hebben. Dat hij niet een passieve muziekbeoefenaar was, blijkt wel uit het feit dat hij de viola da gamba verrijkte met een zevende snaar waardoor de klank een vollere omvang kreeg.

Hij zou mij niets verbazen dat de bouwheer van de kerk, Monsieur de Sainte Colombe en diens leerling Marin Marais goed gekend heeft. Misschien heeft De Sainte Colombe wel met zijn dochters opgetreden in de kerk.  Misschien is het wel de eerste kerk die ook als concertzaal gebruikt werd naast de mis. Was ik dat al eens tegengekomen? Ik geloof het niet. Een kerk die én voor de eredienst én voor concerten gebruikt werd in de 18e eeuw lijkt mij vrij uniek, maar ik weet natuurlijk niet precies hoe de liturgie zal zijn geweest. Misschien werd de muziek er gewoon ingeweven.

Wat zou ik graag eens willen kijken of er nog archieven zijn die hierover méér kunnen onthullen, want het is merkwaardig dat er zó weinig bekend is over De Sainte Colombe. Ik ben nu echt de dagen zat hier, gelukkig heb ik de cd weer gevonden.